کوشک اردشیر

کوشک اردشیر ، واقع در شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.

«کوشک اردشیر» بنایی باستانی ساسانی، این بنا بسیار شبیه به کاخ اردشیر در فیروزآباد است و از سنگ‌های نه چندان هموار که با ساروج به یک دیگر چسبیده‌اند ساخته شده‌است. زیر بنای کوشک به صورت صلیب بوده و بنا دارای طاق‌های گهواره‌ای شکل است. در قسمت بالای کوشک ستون سنگی ایی مشهود می‌باشد که احتمالاً برای افروختن آتش، خبررسانی یا دیده بانی بوده‌است. این بنا که در تنگ ارم واقع شده به احتمال زیاد جای استراحت و محلی برای شکار در دشت بزپر بوده‌است.[۱]

در فروردین‌ماه سال ۱۳۹۰ بخش‌هایی از این بنا به دلیل نفوذ رطوبت، رسوخ آب باران و رطوبت زمین‌های کشاورزی اطراف و همچنین بی‌توجهی و عدم ساماندهی فرو ریخت

این بنا معروف به كوشك اردشیر ساسانی است. سالهای سلطنت اردشیر از 226 تا 240 میلادی بوده است. كوشك اردشیر بسیار شبیه كاخ اردشیر در فیروزآباد است. این بنا از سنگهای نه چندان هموار كه با ساروج به یكدیگر چسبیده‌اند ساخته شده است. زیربنای كوشك به صورت صلیب است و بنا دارای طاقهای گهواره‌ای شكل می‌باشد. ستون سنگی بالای كوشك اردشیر جای استراحت و محلی برای شكار در دشت بز پر بوده است.

بناي كوشك اردشير شباهت بسياري به كاخ اردشير در فيروز آباد فارس دارد. زير بناي كوشك به صورت صليب و داراي طاق‌هاي گهواره‌اي شكل است.

کوشک اردشیر متعلق به دوره ساسانی تنها ۵۰۰ متر با گور دخترهخامنشی فاصله دارد. بناهایی که در فاصله نزدیک به‌هم جان می‌دهند و ناقوس مرگ آن‌ها در میان گله‌ای از گوسفندان و هی هی چوپانان گم می‌شود. بارها در خبرها شنیده‌ایم که هر دوی این بناها آغل گوسفندان شده است!
به گزارش "آسیو" به نقل از زیوان؛ یک یا دوفصل مرمت و سه یا چهار مقاله تنها سهم مطالعات و پژوهش‌ها از کوشک اردشیر ساسانی تا گوردختر هخامنشی است. هر دوی این بناها ثبت ملی شده‌اند اما بدون آنکه تعیین حریم شوند در بدترین شرایط حفاظتی قرار گرفته‌اند. حالا دیگر شعارهای تمام قد از فرهنگ و حفاظت از میراث‌فرهنگی پشت کوشکی پنهانی شده که تبدیل به آغل گوسفند و بنای ۲۵۰۰ ساله هخامنشی که مرغ‌ها در آن دانه می‌خورند شده است.
به گزارش زیوان به نقل ازخبرگزاری میراث فرهنگی، درحالی کوشک اردشیر ساسانی در  بخش ارم روستای  «پشت پر» واقع در شمالی‌ترین منطقه استان بوشهر یعنی در شمال منطقه دشتستان و جنوب شرقی شهرستان کازرون واقع شده که گور دختر هم در شهرستان دشتستان در استان بوشهر و در جاده برازجان به کازرون، البته در فاصله ۵۰۰ متری کوشک اردشیر قرار دارد.

زمین کشاورزی در حریم بنای ساسانی کوشک اردشیر
کوشک اردشیر در حال‌حاضر دارای مشکلات عدیده‌ای است چنانچه نداشتن تعیین حریم مهمترین معضل به‌شمار می‌رود. در حال‌حاضر در فاصله ۶ متری از کوشک کشاورزی صورت گرفته و زمین مرتب شخم می‌خورد.

برای دیدن بقیه تصاویر به ادامه مطلب برید

ادامه نوشته

کاخ بردک سیاه

کاخ بردک‌سیاه واقع در شهر برازجان از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.

«کاخ بردک‌سیاه» کاخ زمستانی داریوش اول، مربوط به عصر هخامنشی است، و در ۱۲ کیلومتری شمال شهر برازجان میان نخلستانهای روستای درودگاه و محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالکی قرار دارد، و بعد از کاخ کوروش بنا شده و فاقد ظرافت‌ها و ترکیب خاص رنگ‌های سیاه و سفید کاخ‌های برازجان و پاسارگاد است. ظاهری کاخ سنگ سیاه از لحاظ سبک هنر معماری و ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید و مشخصات ظاهری آن نشان می‌دهد که این کاخ بعد از کاخ برازجان ساخته شده‌است. تالار مرکزی این کاخ شبیه به کاخ آپادانا است و دارای ۱۰ (بقولی ۳۶) ستون است، در دو ردیف پنج تایی که به سبک و پلان و نقشه‌های هخامنشی ساخته شده و مخصوصا قابل انطباق با پاسارگاد و برازجان می‌باشد، اما در رعایت رنگ پایهٔ ستون‌ها با این دومحل تفاوت دارد و استفاده از بست‌های دم‌چلچله‌ای بر روی یکی از پایه ستون‌های این کاخ قدمت آن را بعد از پاسارگاد و برازجان نشان می‌دهد. هم چنین این کاخ ظرافت کاخ کوروش در پاسارگاد و برازجان را ندارد.

این کاخ در سال 1354 از زیر خاک بیرون آورده شد. در این منطقه همچنین دو کاخ چرخاب و سنگ سیاه نیز از دوران هخامنشی وجود دارد. بعلت گسترش نیروی دریایی در زمان هخامنشی و اشراف بر آبراههای دریایی بدلایل نظامی و اقتصادی عامل برپایی این کاخها بوده است. در کاخ بردک سیاه کاوشگران علاوه بر بقایای کاخ اشیایی همچون یک خنجر زنانه از عاج و چند قطعه ابزار تزیینی برخوردند که نشان از سکونت زنان در کاخ باشد. علاوه بر آن 4 قطعه سنگین طلا کلا بالای سه کیلوگرم که بنظر می رسد از مصالح در یا سنگ بنای کاخ بوده کشف شده است. همچنین در سال 84 نقش برجسته حکاکی شده از شاه و ملازم وی همراه با سنگنوشته خط میخی و زبان بابلی نو وجود دارد. در میان قطعه طلاهای اکتشافی از این کاخ، قطعه ای کشف کشته است که به گفته کارشناسان احتمالا قسمت بالای یک جام زرین هخامنشی است که خطی ساده زیر لبه آن حک گردیده است و همچنین گفته می شود قطعات طلای هخامنشی کاخ بردک سیاه حالتی چین خورده دارد که در جنب پایه ستون تالار مرکزی کشف گردیده است

کاخ زمستاني داريوش اول هخامنشي در نزديکي خليج فارس 33 سال پس از سر برآوردن از دل خاک اين روزها به دليل عدم محافظت و سهل انگاري در حال نابودي تدريجي است.

به گزارش خبرنگار مهر، اين بناي هخامنشي پس از اين همه مدت که از دل خاک بيرون آمده هيچ‌گاه به‌اندازه‌اي که شايسته و درخور يک بناي معماري منحصر به فرد مربوط به بيش از دو هزار سال قبل باشد، مورد توجه قرار نگرفته است.

آنگونه که عکس‌هاي اين گزارش نشان مي‌دهد، اين بنا که نشاني از تمدن پرشکوه و غرورانگيز کشورمان در آن دروان بود، اين روزها به وضعيتي تاثر برانگيز دچار شده است؛ به گونه‌اي که پايه ستونهاي سنگي کاخ در هواي شرجي، مرطوب و گرم برازجان در حال اضمحلال و پودر شدن است.

بر اساس مدارک و شواهد موجود نوع و جنس سنگ‌هاي کاخ بردک سياه فاقد موارد مشابه در ديگر بناهاي تاريخي در ايران و ديگر نقاط جهان است چرا که در ساخت اين بنا از سنگهايي با دو رنگ سياه و روشن استفاده شده و علاوه بر آن نوع تراشها و سنگبري به کار رفته در ساخت اين کاخ نيز بي نظير است.

معماري کاخ بردک سياه مشابه کاخ آپادانا و داراي 36 ستون بوده است

اين کاخ که تالار مرکزي آن مشابه کاخ آپادانا و داراي 36 ستون بوده يکي از بناهاي مهم تاريخي استانcc

کاخ بردک سياه در سال 1354 در کاوشهاي باستان شناسانه گروهي از باستانشناسان کشور به سرپرستي احسان يغمايي از زير خاک بيرون آورده شد.

اين کاخ تنها بناي به جامانده از دوران هخامنشي در اين سرزمين نيست بلکه علاوه بر آن دو کاخ ديگر مربوط به دوران همين امپراطوري به نامهاي " کاخ چرخاب " و " کاخ سنگ سياه " نيز در نزديکي شهر برازجان وجود دارد که بقاياي آنها نيز در کاوش سالهاي اخير از دل خاک بيرون آورده شده استC

معماري کاخ بردک سياه مشابه کاخ آپادانا و داراي 36 ستون بوده است

اين کاخ که تالار مرکزي آن مشابه کاخ آپادانا و داراي 36 ستون بوده يکي از بناهاي مهم تاريخي استان بوشهر در 12 کيلومتري شمال شهر برازجان ميان نخلستانهاي روستاي درودگاه در محل تلاقي دو رودخانه شاپور و دالکي قرار گرفته است.

کاخ بردک سياه در سال 1354 در کاوشهاي باستان شناسانه گروهي از باستانشناسان کشور به سرپرستي احسان يغمايي از زير خاک بيرون آورده شد.

اين کاخ تنها بناي به جامانده از دوران هخامنشي در اين سرزمين نيست بلکه علاوه بر آن دو کاخ ديگر مربوط به دوران همين امپراطوري به نامهاي " کاخ چرخاب " و " کاخ سنگ سياه " نيز در نزديکي شهر برازجان وجود دارد که بقاياي آنها نيز در کاوش سالهاي اخير از دل خاک بيرون آورده شده است.

البته بقاياي اين کاخها نيز مانند کاخ بردک سياه در وضعيت چندان مطلوبي به سر نمي‌برد و هر روز در معرض تخريب بيش از پيش و جدي قرار دارد.

در ساخت اين کاخ از دو نوع سنگ سياه و روشن استفاده شده است

به گفته برخي از کارشناسان باستان شناسي جلگه برازجان در دوره هخامنشي اهميت فراوان داشته و علت آن نيز اين بوده که ايران در دوره هخامنشي صاحب نيروي دريايي شد و توانست از راه دريا به تجارت و کشور گشايي بپردازد.

علت انتخاب اين جلگه نزديکي آن به خليج فارس و در پي آن تسلط بر راههاي تجاري منطقه و تحت نظر داشتن آبراهه‌هاي جنوبي از لحاظ سياسي و اقتصادي بوده است. تمامي اين مسائل وسيله برپايي کاخهايي در اين منطقه را فراهم آورده است.

کشفيات باستان شناسان و کاوشگراني که کاخ هخامنشي بردک سياه را از دل خاک بيرون آورده‌اند تنها به به بقاياي خود کاخ محدود نبود بلکه آنها در حين کاوشهاي خود به اشيائي همچون يک دسته خنجر زنانه ساخته شده از جنس عاج به همراه چند قطعه ابزار تزييني برخورد کردند که مي‌تواند نشاني از سکونت زنان در اين کاخ باشد.

برای دیدن بقیه تصاویربه ادامه مطلب برید

ادامه نوشته

محرم

شهادت ابی عبدالا الحسین بر همه مریدان ایشان وشیعیان تسلیت باد

پل مشیر1

 

این هم عکس خیلی قدیمی

ا

این هم عکس جدید از پل درحال تعمیر

 

 

 

 

ع

ادامه نوشته

پل مشیر

ل مشیر - برازجان 

پل مشير در شمال شهر برازجان بر كناره راه فعلي برازجان به شيراز بر روي رودخانه دالكي قرار دارد كه متعلق به دوره قاجاريه است.

به گزارش ايسنا پل در سال ‌‌١٢٨٨ هـ.ق به دستور حاج ميرزا ابوالحسن خان مشير الملك والي وقت فارس احداث گرديد و همچنان تا سال ‌‌١٣٥٠ هـ.ش مورد استفاده بود. معمار اين اثر ارزشمند شخصي به نام حاج محمد رحيمي مي‌باشد كه اهالي و بوميان منطقه پل را به نام معمار آن مي‌شناسند و يعني (پل مم رحيمي) عمده مصالح تشكيل دهنده آن را سنگ‌هاي قلوه‌اي و ملاط ساروج تشكيل مي‌دهد. نماي بيروني و همچنين سطح روي پل با آجر كوره‌اي مفروش گرديده، طول پل ‌‌٤٥ متر كه بر روي ‌‌٦ ستون بنا شده است. عرض آن در حدود ‌‌٨ متر است و داراي ‌‌٦ دهانه تاق مانند مي‌باشد كه دهانه مياني از همه بلندتر و عريض‌تر مي‌باشد. اندازه آنها به ترتيب از كناره رودخانه ‌‌٣/٧٠ و ‌‌٣/٤٠ و ‌‌١١/٤٠ مي‌باشد. اين پل ارتباطي در جهت امر تجارت و بين فارس و بوشهر و سهولت در كار مسافرين احداث و در طي دوران متمادي مرمت و بازسازي گرديد.

چهار ستون به شكل مناره بر روي اين پل مشهود است كه گويا به هنگام ساخت و ساز اثر مذكور و مرتباً ريزش نموده و تخريب مي‌گرديد. لذا در درون نوك مخروطي شكل اين مناره‌ها برگ‌هايي از كتاب قرآن قرار دارند تا ضامن بقاي پل ‌باشد.

اين اثر تاريخي به دليل اهميت قابل توجه آن به پيشنهاد ميراث فرهنگي استان بوشهر در سال ‌‌٧٨ به شماره ‌‌٢٥٤٦ در فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيد. ل

به دليل ثبتي بودن اثر مربوط، هرگونه دخل و تصرف در آن پيگرد قانوني به دنبال خواهد داشت

ادامه نوشته

روزکوروش

دستانی که کمک می کنند پاکتر از دستهایی هستند که رو به آسمان دعا می کنند.(کوروش)

 

روز کوروش برایرانیان مبارک

عیدغدیر

امامزاده جعفر

امامزاده جعفر کنارابگرم میباشد

 

                

بورد داخلی

                                         

حوض داخلی

محوطه داخلی ابگرم

                                                        

حوض داخلی

محوطه داخلی ابگرم

اهرم 



اَهرَم شهری است واقع در استان بوشهر در کشور ایران. اهرم مرکز بخش مرکزی شهرستان تنگستان است.
شهر اهرم در فاصله ‪ ۶۰‬کیلومتری جنوب شرق بوشهر واقع است. اهرم ۵ هزار اصله نخل دارد. شمار زیاد نخلستان‌ها باعث کندی در گسترش ساخت‌وساز در این شهر شده‌است. بیمارستانی ۳۲ تخت خوابی در این شهر در دست ساخت است.

 
چشمه آب گرم اهرم به عنوان یکی از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این شهر است و همه ساله مسافران بسیاری از اقسا نقاط کشور به دیدن این جاذبه تفریحی می‌آیند. گفتنی است که در سال ۱۳۸۶، چشمه آبگرم اهرم بوشهر به‌عنوان دهکده نمونه آب درمانی در ایران انتخاب شد.
دیگر جاذبه‌های گردشی این شهر عبارتند از: قلعه زائر خضر خان تنگستانی (قلعه کلات)، امامزاده ابراهیم، امامزاده اسماعیل ، قدمگاه حضرت عباس(ع) ، امامزاده جعفر، امامزاده زین الشهداء منطقه خائیز، و سد انحرافی اهرم